Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska

Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska

Specjalności:

  • Monitoring środowiska
  • Systemowe zarządzanie środowiskiem
  • Systemy i techniki ochrony środowiska

Sylwetka absolwenta – II stopień

Systemowe zarządzanie środowiskiem

Absolwent tej specjalności jest przygotowany do rozwiązywania zagadnień planistycznych i organizacyjnych w zakresie zarządzania jakością środowiska oraz jego ochrony i racjonalnego kształtowania – zgodnie z ideą zrównoważonego rozwoju. Dysponuje wiedzą dotyczącą zagadnień prawnych, ekonomicznych i zasad funkcjonowania ochrony środowiska w Polsce i Unii Europejskiej oraz metod zarządzania danymi środowiskowymi. Nabyte wykształcenie jest przydatne w procedurach sporządzania i aktualizacji programów ochrony środowiska, koncepcji polityki przestrzennego zagospodarowania kraju, strategii rozwoju województw, planów zagospodarowania przestrzennego województw, studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, wliczając w to etap konsultacji społecznych poprzedzających wydanie różnych postanowień lub decyzji administracyjnych dotyczących problematyki kształtowania i ochrony środowiska. Absolwent potrafi oceniać i prognozować zmiany zachodzące w środowisku, wykorzystując do tego celu modele matematyczne, co jest przydatne podczas sporządzania ocen oddziaływania na środowisko różnych inwestycji oraz ocen wpływu skutków ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na środowisko przyrodnicze, a także przy projektowaniu i organizacji sieci monitoringowych zanieczyszczeń środowiska oraz systemów ostrzegawczych o ewentualnych zagrożeniach dla zdrowia i życia ludzi. Może być zatrudniony w działach ochrony środowiska administracji publicznej, w urzędach i biurach planowania przestrzennego, w Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska, w funduszach ochrony środowiska, w firmach konsultingowych i zespołach zajmujących się sporządzaniem ocen oddziaływania na środowisko i przeglądami ekologicznymi, na stanowiskach związanych z wdrażaniem systemu zarządzania środowiskowego w przedsiębiorstwach oraz w organizacjach i programach międzynarodowych.

Systemy i techniki ochrony środowiska

Absolwent tej specjalności dysponuje wiedzą pozwalającą na ocenę zastosowanych systemów redukcji ilości zanieczyszczeń wprowadzanych do różnych komponentów środowiska oraz dobór metod pod tym względem optymalnych. Posiada on znajomość systemów i technik oczyszczania gazów odlotowych i pierwotnych metod redukcji emisji zanieczyszczeń powietrza, metod oczyszczania ścieków i ochrony systemów wodnych, technik rekultywacyjnych, metod ochrony i zagospodarowania terenów rolnych, leśnych i przemysłowych oraz zasad racjonalnej gospodarki odpadami i zaawansowanych metod ich utylizacji. Absolwent może uczestniczyć w pracach związanych z planowaniem, doborem i wdrażaniem technologii proekologicznych w zakładach przemysłowych oraz eksploatacją urządzeń ochrony środowiska, jak również nadzorować, rejestrować i oceniać efekty podjętych działań modernizacyjnych. Jest zatem przygotowany do podjęcia pracy zarówno w przemyśle, jak również w urzędach wojewódzkich i starostwach powiatowych w działach zajmujących się prawną ochroną środowiska. Absolwent posiada głęboką znajomość zagrożeń dla środowiska, wynikających z działalności człowieka oraz metod oceny i likwidacji lub minimalizowania ich skutków, przez co może także znaleźć zatrudnienie w Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska oraz w pozarządowych oraz międzynarodowych organizacjach ekologicznych.

Monitoring środowiska

Absolwent jest przygotowany do realizacji zadań Państwowego Monitoringu Środowiska w zakresie: projektowania nowych i weryfikacji istniejących sieci monitoringowych, organizacji działania systemów zbierania, rejestrowania, przetwarzania i udostępniania danych o zanieczyszczeniach wprowadzanych do środowiska i danych o jakości poszczególnych jego komponentów oraz właściwej interpretacji i wykorzystania tych danych. Dysponuje wiedzą dotyczącą automatycznych i manualnych metod pomiarowych stosowanych w monitoringu: jakości powietrza, wód powierzchniowych i podziemnych, gleby, stanu zasobów przyrodniczych, hałasu oraz promieniowania jonizującego i pól elektromagnetycznych. Kolejne cechy absolwenta tej specjalności to: praktyczna znajomość metod manualnych poboru prób środowiskowych do oznaczeń laboratoryjnych oraz wykorzystywanych do tych oznaczeń metod analizy instrumentalnej, jak również nabyta umiejętność wykonywania pomiarów przepływu płynów oraz stężeń substancji zanieczyszczających w gazach odlotowych i ściekach. Istotna jest także znajomość systemów informatycznych wykorzystywanych w archiwizacji, interpretacji i prezentacji danych pomiarowych, w tym umiejętność tworzenia komputerowych baz danych oraz wykorzystania technik GIS i kartografii cyfrowej do ich prezentacji. Stwarza to z niego bardzo dobrego kandydata do podjęcia pracy w Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska, w Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w laboratoriach wykonujących analizy próbek środowiskowych, w firmach i instytucjach zajmujących się projektowaniem, dostawą i organizacją systemów pomiarowych stosowanych w monitoringu środowiska oraz opracowywaniem oprogramowania do tego typu systemów a także w zakładach przemysłowych w działach ochrony środowiska i laboratoriach zakładowych.